Muzeum im. Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów w Stawisku

Brak relacji.

Wystąpił błąd w połączeniu.

Festiwal
Stawisko – miejsce symbiozy sztuk i kultur
10 października – 28 listopada 2021
Menora

Pod tym hasłem Muzeum w Stawisku postanowiło zorganizować wydarzenie o charakterze interdyscyplinarnym, którego ideą jest kontynuacja tradycji Domu Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów jako przestrzeni symbiozy sztuk, obszaru otwartego na różne kultury.
Uniwersalizm pisarskiego dorobku Jarosława Iwaszkiewicza jest m.in. efektem doświadczania wielokulturowości, towarzyszącego mu nieustannie, od najwcześniejszego okresu życia po lata ostatnie. Walorem szczególnym pisarstwa Jarosława Iwaszkiewicza jest także wrażliwość na inne dziedziny sztuki, spośród których pierwszoplanową rolę odgrywa muzyka. Odczucia muzyczne stanowią zwykle nieodłączny element przeżyć towarzyszących refleksjom wywołanym przez dzieła malarzy, rzeźbiarzy, architektów, także przez zjawiska przyrody.
Przedsięwzięcie zatytułowane Stawisko – miejsce symbiozy sztuk i kultur zaplanowano jako cykl pięcioletni. W 2021 roku poświęcone było związkom Iwaszkiewiczów i Domu na Stawisku z kulturą żydowską oraz prezentacji twórczości wybitnych pisarzy, kompozytorów, artystów pochodzenia żydowskiego, zaprzyjaźnionych z Gospodarzami Stawiska.
W programie znalazły się: wystawa dokumentująca zasługi Iwaszkiewiczów w ratowaniu Żydów podczas okupacji (inspirowana faktem uhonorowania Ich pośmiertnie, przed trzydziestu laty, medalem Sprawiedliwi wśród Narodów Świata), koncerty muzyki różnych gatunków i stylów, prelekcje.
Autorką koncepcji merytorycznej wydarzenia jest dyrektor Muzeum w Stawisku Alicja Matracka-Kościelny

Piosenki żydowskie w wykonaniu artystów Piwnicy pod Baranami:
Beaty Czerneckiej
oraz Tomasza Kmiecika – fortepian i Michała Półtoraka – skrzypce

Beata Czernecka – od lat dziewięćdziesiątych związana z Piwnicą pod Baranami. Wykonywanie pieśni i piosenek żydowskich jest jej wielką pasją: „Uwielbiam śpiewać w jidysz – mówi o sobie. – Samo wypowiadanie słów w tym języku sprawia mi radość”. Zol Zajn to utwory, których teksty pochodzą ze starych pieśni ludowych oraz ze współczesnej poezji żydowskiej.
Tomasz Kmiecik – pianista i kompozytor Piwnicy pod Baranami. Napisał muzykę do kilkudziesięciu spektakli teatralnych. Wyróżniony „Złotą Maską” 1995 w kategorii muzyka teatralna.
Michał Półtorak – skrzypek występujący m.in. w zespole Grzegorza Turnaua, członek grupy Anawa, od 1980 kierownik muzyczny tego zespołu, koncertujący z Markiem Grechutą. Od wielu lat związany z Piwnicą pod Baranami.

Otwarcie wystawy
„Anna i Jarosław Iwaszkiewiczowie jako Sprawiedliwi wśród Narodów Świata”
Wprowadzenie: Beata Izdebska-Zybała – kurator wystawy

Paweł Hertz, Irena Krzywicka, Julian Tuwim w życiu Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów
Prelekcję wygłosił Robert Papieski

Piosenki poetyckie do słów Bolesława Leśmiana, Zuzanny Ginczanki, Osipa Mandelsztama, Juliana Tuwima, Jerzego Ficowskiego
w wykonaniu
Dominiki Świątek
oraz Andrzeja Perkmana – fortepian i Łukasza Czekały – skrzypce

Dominika Świątek – kierownik muzyczny Teatru Hybrydy. Wydała trzy płyty ze swoimi kompozycjami: do wierszy Herberta, Słowackiego oraz współczesnego poety – Jerzego Hajdugi. Jest autorką muzyki do spektakli teatralnych: „Mandelsztam” wg poezji Osipa Mandelsztama i „Ginczanka” wg poezji Zuzanny Ginczanki.
Andrzej Perkman – pianista-akompaniator; jest wykładowcą Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie. Współpracował m.in. z Teatrem na Woli, Syrena, Teatrem Małym, Teatrem Współczesnym.
Łukasz Czekała – absolwent Instytutu Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie skrzypiec Henryka Gembalskiego, stypendysty Fundacji Michała Urbaniaka (Urbanator Days 2012).

W Iwaszkiewiczowskim kontekście: Szymon Laks, Aleksander Tansman, Artur Rubinstein
Prelekcję wygłosiła Alicja Matracka-Kościelny

Utwory Laksa, Tansmana oraz Szymanowskiego i Wieniawskiego
w wykonaniu Piotra Pławnera i Piotra Sałajczyka
W programie
Aleksander Tansman – Cinq pieces; Szymon Laks – Suita Polska;
Karol Szymanowski – Preludium; Henryk Wieniawski – Dudziarz, Obertas

Piotr Pławner – debiutował w wieku 9 lat. Jest zwycięzcą prestiżowych międzynarodowych konkursów: ARD w Monachium 1995 (jako drugi polski skrzypek po K. A. Kulce), H. Wieniawskiego w Poznaniu 1991, w Bayreuth 1991. Występuje na całym świecie z wybitnymi orkiestrami i dyrygentami. Płyty z jego nagraniami otrzymały wiele nagród, m.in. „Fryderyk” 2005, 2009, „The Strad Selection” 2007.
Piotr Sałajczyk – ukończył studia w Akademii Muzycznej w Katowicach, w Mozarteum w Salzburgu, a także u K. Zimermana. Współpracuje m.in. z NOSPR, Sinfonią Iuventus, Aukso. Jego debiutancka płyta z sonatami Beethovena i Schuberta (DUX) otrzymała tytuł „Maestro” miesięcznika „Pianiste”. Wydarzenie fonograficzne stanowił wydany przez DUX album z pierwszym w historii nagraniem kompletu utworów fortepianowych Zarębskiego.

Tradycyjna muzyka żydowska w wykonaniu Di Galitzyaner Klezmorim
Mariola Śpiewak – klarnet, Grzegorz Śpiewak – akordeon, Rafał Seweryniak – kontrabas

Otwarcie wystawy ceramiki artystycznej Tadeusza Waltera Wysoka temperatura

Di Galitzyaner Klezmorim powstał w 1996 r. Członkowie zespołu są absolwentami Akademii Muzycznej w Krakowie, działalność artystyczna w znacznej mierze związana jest z krakowskim Kazimierzem. Na repertuar składają się własne aranżacje tradycyjnych melodii, pieśni i tańców żydowskich z Europy Środkowo-Wschodniej, Stanów Zjednoczonych i Izraela. Zespół brał udział w wielu wydarzeniach kulturalnych w kraju i za granicą; został uhonorowany nagrodą Regio-Förderpreis für Musik, dołączając do grona laureatów Europejskich Nagród w Dziedzinie Kultury.

Tadeusz Walter samodzielną działalność artystyczną zaczął w 1967 roku wystawą malarstwa; było to jeszcze przed uzyskaniem dyplomu z malarstwa i tkaniny, co nastąpiło w 1970 roku. Zainteresowania formami przestrzennymi skłoniły artystę do wykorzystania włókna. Podczas trzyletniego pobytu w Indiach artysta zetknął się z gliną jako tworzywem artystycznym. Po powrocie do Polski w 1980 roku dołączył do grona grupy KERAMOS. Od tego momentu jego działalność artystyczna związana jest wyłącznie z gliną. Uzupełniają ją szkliwo i proces powstawania, taki sam jaki towarzyszy powstawaniu lawy wulkanicznej. Prace Tadeusza Waltera pokazywane są na wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce, w Europie, a także w Indiach i Nepalu. Od 2009 roku jest prezydentem Stowarzyszenia Artystów Ceramików KERAMOS.

Festiwal Muzyczne Konfrontacje

Festiwale Muzyczne Konfrontacje realizowały koncepcję wydarzenia podejmującego każdorazowo inny temat lub problem, przybliżającego najistotniejsze zjawiska i procesy zachodzące w historii muzyki (głównie polskiej) w powiązaniu z innymi sztukami, zwłaszcza z literaturą. Muzyczne Konfrontacje odbywały się od 2000 do 2020 roku, każdorazowo pod innym hasłem tematycznym. Inicjatorką i autorką koncepcji merytorycznej przedsięwzięć jest Alicja Matracka-Kościelny. W roku 2020 odbył się jubileuszowy XX Festiwal Muzyczne Konfrontacje.

Ozdobnik

XX Festiwal Muzyczne Konfrontacje
„Piękno liryki – od Chopina do Góreckiego”
4 – 13 grudnia 2020

Ideą XX Festiwalu Muzyczne Konfrontacje było zwrócenie uwagi na fenomen ponadczasowej obecności, żywotności Chopina w historii naszej muzyki. Hasło „piękno liryki” było inspiracją dla prezentowania utworów liryki wokalnej i instrumentalnej wybranych kompozytorów polskich tworzących po Chopinie, których twórczość wykazuje wartości bliskie jego dziełom: ich muzyka jest powiązana z różnymi odcieniami ludzkich uczuć i emocji, sfery emocjonalna i intelektualna pozostają w równowadze. Twórcą szczególnie eksponowanym był Henryk Mikołaj Górecki (w 2020 r. mija 10 rocznica jego śmierci). Podczas Festiwalu wykonane zostały m.in. mało znane pieśni solowe Góreckiego (zawarte w cyklach do słów Słowackiego, Tuwima, Konopnickiej, Lorki, Wyspiańskiego) zestawione z wybranymi pieśniami Chopina, Moniuszki, Karłowicza i Szymanowskiego. W koncertach kameralnych z muzyką instrumentalną utwory Chopina i Góreckiego wykonywane były z kompozycjami Henryka Wieniawskiego, Juliusza Zarębskiego, Karola Szymanowskiego. Odbyły się także koncerty autorskich aranżacji utworów kompozytorów prezentowanych podczas Festiwalu oraz muzyki jazzowej, inspirowanej dziełami Chopina i Góreckiego. Koncerty te ukazały improwizacyjny potencjał ich twórczości.

Odbył się ponadto wieczór literacko-muzyczny nawiązujący do tradycji stawiskich spotkań zatytułowanych „Akademia Myśli i Dźwięku”, poświęcony postaci i twórczości Ludomira Michała Rogowskiego – kompozytora polskiego (obdarzonego także talentem literackim), który większość życia spędził na emigracji.

Wydarzeniem wzbogacającym spotkania festiwalowe była wystawa „Stawiskie odcienie liryzmu: liryzm twórczości, liryzm Domu” (wybrane rękopisy, fotografie, dzieła sztuki, rzeczy osobiste ze zbiorów Domu/Muzeum Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów).

Festiwal zakończyła prezentacja fragmentów tekstów Jarosława Iwaszkiewicza, poświęconych Chopinowi oraz wypowiedzi Henryka Mikołaja Góreckiego, charakteryzujących jego pogląd na postawione przez kompozytora pytanie podczas wizyty w Stawisku w 1992 r.: „Dlaczego jedne nuty są wyłącznie nutami, a inne są muzyką?”

Wydarzeniem towarzyszącym (6 grudnia) było otwarcie wystawy rzeźb Juana Soriano, ze zbiorów Marka Kellera (miłośnika sztuki, kolekcjonera, dzięki któremu wiele cennych obiektów związanych z dziedzictwem Chopina znalazło się w Polsce).

Alicja Matracka-Kościelny

Improwizacje na tematy z Chopina, Szymanowskiego i Góreckiego
w wykonaniu Włodka Pawlika

Otwarcie wystawy „Stawiskie odcienie liryzmu”

Włodek Pawlik – studiował w Akademii Muzycznej w Warszawie w klasie fortepianu B. Hesse-Bukowskiej, a także w Hochschule fűr Musik und Darstellende Kunst w Hamburgu. Jest laureatem I nagrody na XV Międzynarodowym Konkursie Jazzowym w Dunkierce 1984, II nagrody na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim w Monako 1988. W jego dorobku kompozytorskim obok utworów jazzowych znajduje się m.in. muzyka filmowa, teatralna, symfoniczna, muzyka do poezji; dyskografia obejmuje 30 autorskich albumów wydanych w Polsce i w USA. Laureat m.in. nagród Fryderyk 2005, 2014, Grammy 2014.

Cz. I
Fryderyk Chopin
Poseł op. 74 nr 27, sł. S. Witwicki
Pierścień op. 74 nr 14, sł. S. Witwicki
Precz z moich oczu op. 74 nr 6, sł. A. Mickiewicz
Stanisław Moniuszko
Piosnka bez tytułu, sł. J. I. Kraszewski
Przyczyna, sł. S. Witwicki
Do Niemna, sł. A. Mickiewicz
Mieczysław Karłowicz
Na śniegu op. 1 nr 3, sł. M. Konopnicka
Zaczarowana królewna op. 3 nr 10, sł. A. Asnyk
Mów do mnie jeszcze op. 3 nr 1, sł. K. Przerwa-Tetmajer
Karol Szymanowski
Trzy pieśni do słów Dymitra Dawydowa na głos i fortepian op. 32 w tłumaczeniu J. Iwaszkiewicza
Cz. II
Henryk M. Górecki
Trzy pieśni do słów J. Słowackiego i J. Tuwima op. 3
Dwie pieśni do słów F. G. Lorki op. 42
Trzy pieśni do słów M. Konopnickiej op. 68
Trzy pieśni do słów S. Wyspiańskiego op. 69
Urszula Kryger – mezzosopran
Jadwiga Rappé – alt
Ewa Guz-Seroka – fortepian

Urszula Kryger – jedna z najbardziej uznanych polskich śpiewaczek. Jest laureatką pierwszych nagród międzynarodowych konkursów: Młodych Wokalistów im. S. Moniuszki w Warszawie 1992, Konkursu im. J. Brahmsa w Hamburgu 1994 oraz ARD w Monachium 1994. W 1995 r. wystąpiła w mediolańskiej La Scali z recitalem pieśni Chopina, w 1996 r. debiutowała na scenie Semper Oper w Dreźnie. Dokonała wielu nagrań dla rozgłośni radiowych oraz firm płytowych polskich i zagranicznych. Uhonorowana „Fryderykami” 2001, 2002, 2004. Jest profesorem Akademii Muzycznej w Łodzi.
Jadwiga Rappé – wybitna polska artystka śpiewaczka, laureatka pierwszych nagród konkursów Bachowskiego w Lipsku 1980 i w Bordeaux 1981. Występuje w najbardziej prestiżowych salach koncertowych świata (m.in. Carnegie Hall w Nowym Jorku, Barbican Center i Royal Albert Hall w Londynie, Le Salle Pleyel w Paryżu, Gewandhaus w Lipsku) z repertuarem od baroku po współczesność. Dokonała wielu nagrań dla rozgłośni radiowych oraz firm płytowych polskich i zagranicznych. Zdobywczyni sześciu „Fryderyków”. Jest profesorem Uniwersytetu Muzycznego im. F. Chopina w Warszawie.
Ewa Guz-Seroka – absolwentka Akademii Muzycznej w Warszawie w klasie fortepianu B. Muszyńskiej i kameralistyki w klasie K. Borucińskiej; studia doskonaliła u B. Ringeissena w Weimarze. Współpracowała z Estradą Kameralną Filharmonii Narodowej, z Warszawską Operą Kameralną, występowała na wielu festiwalach muzycznych, prezentując głównie muzykę polską z czołowymi polskimi śpiewakami. Płyta, w nagraniu której brała udział (Łukaszewski. Musica Profana 1, Dux), otrzymała nagrodę „Fryderyk”2017. Prowadzi działalność pedagogiczną (adiunkt) w macierzystej uczelni.

Fryderyk Chopin
Trio fortepianowe g-moll op. 8
Wielki Polonez Es-dur op. 22
Nokturn cis-moll op. posth. w opracowaniu na skrzypce i fortepian Nathana Milsteina
Henryk Wieniawski
Legenda op. 17
Scherzo-Tarantelle op. 16
Henryk M. Górecki
Wariacje op. 4 na skrzypce i fortepian

Magdalena Bojanowicz – wiolonczela
Jan Stanienda – skrzypce
Krzysztof Stanienda – fortepian

Magdalena Bojanowicz – jedna z najwybitniejszych polskich wiolonczelistek młodego pokolenia; ukończyła Uniwersytet Muzyczny F. Chopina w Warszawie w klasie A. Bauera i B. Koziaka. Jest laureatką czołowych nagród wielu konkursów krajowych i międzynarodowych, m.in. w Liezen 2006, im. K. Pendereckiego w Krakowie 2008, im. L. van Beethovena w Hradec 2010, im. W. Lutosławskiego w Warszawie 2011, Konkursu Jeunesses Musicales w Belgradzie 2015. Koncertowała w Polsce i za granicą, m.in. w Niemczech, Holandii, Francji, Belgii i Austrii. Laureatka Paszportu Polityki 2012.
Jan Stanienda – jeden z najbardziej uznanych polskich skrzypków. Wyróżniony na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. N. Paganiniego w Genui 1976. Koncertmistrz i solista Polskiej Orkiestry Kameralnej J. Maksymiuka, Orkiestry Sinfonia Varsovia, od 1996 r. dyrektor artystyczny orkiestr Leopoldinum i Wratislavia, 1991-92 prowadził Orchestre de Chambre National de Toulouse. Dokonał wielu nagrań radiowych i telewizyjnych, a także dla firm fonograficznych: m.in. Aperto, Linn Records, Pavane, DUX, Tonpress. Jest profesorem klasy skrzypiec na Uniwersytecie Muzycznym F. Chopina w Warszawie.
Krzysztof Stanienda – ur. 1986 r., absolwent Uniwersytetu Muzycznego F. Chopina w Warszawie w klasie fortepianu E. Wolanina. Jest laureatem konkursów krajowych i zagranicznych, m.in. Nagrody Specjalnej na Międzynarodowym Konkursie Muzyki Kameralnej im. K. Bacewicza w Łodzi 2007, laureat Międzynarodowego Konkursu Muzyki Kameralnej im. S. Vainiunasa na Litwie 2014. Był wielokrotnie nagradzany jako akompaniator, towarzysząc instrumentalistom na konkursach. Od 2012 r. jest wykładowcą Uniwersytetu Muzycznego F. Chopina w Warszawie.

Utwory Chopina, Paderewskiego, Góreckiego
oraz Komedy i Namysłowskiego w aranżacjach
Kwartetu Cup of Time
Ryszard Borowski – flet
Agnieszka Cypryk – skrzypce
Rafał Grząka – akordeon
Krzysztof Lenczowski – wiolonczela

Kwartet Cup of Time powstał w 2008 roku; zespół wykonuje muzykę tzw. trzeciego nurtu, tj. połączenie literatury klasycznej i jazzu. Nie oznacza to ograniczania się wyłącznie do tej stylistyki. Repertuar zespołu liczy ponad dwieście pozycji i stale się powiększa. Kilku polskich kompozytorów współczesnych napisało dla Kwartetu Cup of Time swoje utwory, które były prezentowane na koncertach muzyki awangardowej. Zespół tworzą: flecista Ryszard Borowski, skrzypaczka Agnieszka Cypryk, akordeonista Rafał Grząka oraz wiolonczelista Krzysztof Lenczowski.

Akademia Myśli i Dźwięku:
Ludomir Michał Rogowski – twórca zapomniany
Wybrane miniatury instrumentalne i teksty literackie Ludomira M. Rogowskiego

Urszula Świerczyńska – fortepian
Justyna Górska – altówka
Bartosz Mikulak – prezentacja tekstów

Justyna Górska – ukończyła studia na białostockim Wydziale Instrumentalno-Pedagogicznym Uniwersytetu Muzycznego F. Chopina w Warszawie w klasie skrzypiec S. Kuka, a także w klasie altówki P. Reicherta. W ramach stypendium Erasmus odbyła roczne studia na Universität für Musik und darstellende Kunst w Wiedniu w klasie W. Klosa. Jest także absolwentką Studium Muzyki Dawnej UMFC w Warszawie. Współpracuje m.in. z Baltic Youth Philharmonic i Junge Philharmonie Wien.
Urszula Świerczyńska – absolwentka Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie fortepianu J. Domańskiej i we Wrocławiu w klasie Z. Rychlewskiej. Pasjonuje się odkrywaniem zapomnianej muzyki polskiej (m.in. Ludomira Michała Rogowskiego, Aleksandra Zarzyckiego); posiada w swym dorobku nagrania radiowe oraz telewizyjne, liczne prawykonania muzyki polskiej, udział w konferencjach naukowych oraz publikację dotyczącą analizy etiud fortepianowych Fryderyka Chopina i Mariana Sawy.
Bartosz Mikulak – absolwent Wydziału Aktorskiego Akademii Teatralnej w Warszawie 2018; laureat Nagrody aktorskiej za role w spektaklach „ICOIDI” oraz „Pelikan. Zabawa z ogniem” na 35. Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi; występuje m.in. w znanych serialach telewizyjnych („Stulecie Winnych”, „Leśniczówka”, „Komisarz Alex”).

Mazurki polskie w interpretacji
Janusz Prusinowski Kompania
Janusz Prusinowski, Piotr Piszczatowski,
Michał Żak, Szczepan Pospieszalski

Otwarcie wystawy rzeźb Juana Soriano

Janusz Prusinowski Kompania – jeden z najwybitniejszych zespołów wykonujących polską muzykę tradycyjną; podstawę repertuaru stanowi muzyka wiejska z jej najlepszymi wzorami pochodzącymi od dawnych wiejskich muzykantów. Muzycy dialogując ze sobą i wspólnie improwizując, tworzą rozpoznawalny idiom brzmieniowy zespołu. Grupa koncertowała w wielu krajach Europy, Azji, w Kanadzie, USA (Carnegie Hall, Chicago Symphony Center). W Polsce często pojawia się m.in. na festiwalach Wszystkie Mazurki Świata, Nowa Tradycja, Rozstaje, Open’er Festival.

Jarosław Iwaszkiewicz o Chopinie
Henryk M. Górecki: „Dlaczego jedne nuty są wyłącznie nutami, a inne są muzyką?” (fragmenty wypowiedzi kompozytora, Stawisko 1992)
Juliusz Zarębski – Kwintet fortepianowy g-moll op. 34
Henryk M. Górecki – Kwartet smyczkowy nr 1 op. 62
„Już się zmierzcha”

Mariusz Bonaszewski – prezentacja tekstów
Piotr Sałajczyk – fortepian
Royal String Quartet
Izabella Szałaj-Zimak – I skrzypce
Elwira Przybyłowska – II skrzypce
Marek Czech – altówka, Michał Pepol – wiolonczela

Mariusz Bonaszewski – polski aktor teatralny, filmowy, telewizyjny, absolwent PWST w Warszawie w 1988 r. Debiutował w Słupskim Teatrze Dramatycznym w 1984 r.; 1988-97 współpracował z Teatrem Dramatycznym w Warszawie (m.in. z reżyserem Maciejem Prusem), a następnie z Teatrem Polskim we Wrocławiu (z reżyserem Jerzym Jarockim). Od 1997 r. jest członkiem zespołu Teatru Narodowego. Laureat wielu ważnych nagród, m.in. Nagrody im. A. Zelwerowicza dla najlepszego aktora sezonu 2003/04, Nagrody Sopot 2018 na Festiwalu Dwa Teatry za rolę „Piłsudskiego” w spektaklu „Marszałek”.
Piotr Sałajczyk – ukończył Akademię Muzyczną w Katowicach w klasie fortepianu J. Stompla, studia uzupełniał w Mozarteum w Salzburgu, a także u K. Zimermana. Współpracuje m.in. z NOSPR, Sinfonią Iuventus, Aukso. Jego debiutancka płyta z sonatami Beethovena i Schuberta otrzymała tytuł „Maestro’’ miesięcznika „Pianiste’’. Wydarzenie fonograficzne stanowił wydany przez DUX album z pierwszym w historii nagraniem kompletu utworów fortepianowych Zarębskiego. Nagrania Piotra Sałajczyka otrzymały m.in. nagrody magazynu „Pizzicato” z Luksemburga, 5 de Diapason, srebrny medal Global Music Award.
Royal String Quartet – jeden z najbardziej uznanych polskich kwartetów smyczkowych. Zespół jest zdobywcą m.in.: I nagrody i Grand Prix w Casale Monferrato, nagrody specjalnej Jury w Kuhmo w Finlandii, III nagrody w Banff w Kanadzie. W latach 2004-2008 zespół był częścią BBC New Generation Artists – programu promującego najbardziej utalentowanych artystów z całego świata. Royal String Quartet koncertuje w prestiżowych salach świata, jak m.in. Wigmore Hall w Londynie, Concertgebouw w Amsterdamie, National Gallery of Art w Waszyngtonie, Palais des Beaux-Arts w Brukseli. Zespół otrzymał nagrodę „Fryderyk 2003”, posiada kilka nominacji do tej nagrody.